Þegar Vigdís sneri heim úr námi gerðist hún blaðafulltrúi Þjóðleikhússins (1954-1957 og 1961-1964).

Ferðaþjónusta

Vigdís vann á sumrin í mörg ár hjá Ferðaskrifstofu ríkisins. Hún var frumkvöðull að því sem síðar var kallað menningartengd ferðaþjónusta og vann að kynningarefni um land og þjóð í samstarfi við Magnús Magnússon (1930-2007), rithöfund og einn vinsælasta sjónvarpsmann breska útvarpsins BBC. Störf Vigdísar fólust meðal annars í að kynna landið og taka á móti erlendum rithöfundum, blaðamönnum og kvikmyndagerðarmönnum sem hingað leituðu eftir efni í greinar, bækur og myndir um Ísland. Hún hafði umsjón með leiðsögumannanámskeiðum Ferðaskrifstofunnar, stjórnaði þeim og annaðist kennslu.

Kennsla

Vigdís kenndi frönsku við Menntaskólann í Reykjavík 1962-1967, við Menntaskólann við Hamrahlíð 1967-1972 og franskar leikhúsbókmenntir við Háskóla Íslands. Hún var formaður Alliance Française um það leyti sem hefð skapaðist fyrir viðburðum í bókasafni franska sendiráðsins. Margir minnast hennar fyrir frönskukennslu í sjónvarpinu á þessum árum (1971-1972) en það voru fyrstu íslensku útsendingarnar í sjónvarpi þar sem kennt var erlent tungumál.

Leikhús

Vigdís lét einnig til sín taka í annarri dagskrárgerð hjá íslenska ríkisútvarpinu því hún sá um leiklistarkynningar í sjónvarpsþættinum Vöku um tveggja ára skeið.

Vigdís var einn af stofnendum leikhópsins Grímu árið 1962 en það var fyrsta tilraunaleikhúsið á Íslandi og áratug síðar varð hún leikhússtjóri Leikfélags Reykjavíkur sem þá var til húsa í Iðnó. Því starfi gegndi hún í átta ár eða þar til hún var kjörin forseti fyrst kvenna í heiminum. Menntun Vigdísar nýttist vel í leikhúsinu.

Á þessum árum var mikil gróska í leiklistarlífi Íslendinga og áhersla var lögð á að kynna og flytja leikrit íslenskra höfunda. Á leikhússtjóraárum Vigdísar tókst Leikfélagi Reykjavíkur að ýta úr vör langþráðum draumi um að byggja nýtt leikhús og er það í dag rekið sem Borgarleikhúsið.

Vigdís sagði við upphaf annars kjörtímabils síns sem forseti árið 1984 að enginn gæti gert sér fyllilega grein fyrir því hvernig forsetastarfið væri og hvað kynni að vera í því fólgið fyrir utan þau embættisverk sem um væri getið í stjórnarskránni. Hvergi væri hægt að læra til forsetastarfa á skólabekk. Forsetinn yrði að starfa í samhljómi við þjóðina sjálfa, slá á þá strengi sem kunna að eiga sér enduróm hverju sinni. Hún hefur sagt að starfið í leikhúsinu hafi reynst sér góður skóli fyrir forsetaembættið.

Norrænt samstarf

Vigdís hefur í öllum sínum störfum átt náin samskipti við Norðurlönd og leggur áherslu á þann vinarhug sem ríkir meðal frændþjóðanna. Þegar hún var leikhússtjóri tók hún sæti í ráðgefandi nefnd Norrænu ráðherranefndarinnar um menningarmál (RKK) og gegndi þar formennsku (1978-1980) þar til hún var kjörin forseti Ísland.

Upphaf síðu